Nu of nooit

ShortThrill 5: IJzeren greep

Jacob bonst met zijn vuist hard tegen de deur van het driekamerappartement op de vierde verdieping van het flatgebouw. ‘Mandy!’ schreeuwt hij door de kier. De veiligheidsketting strak gespannen. ‘Laat me erin!’ Zijn woorden breken de stilte van de nacht en botsen tegen het beton van de omliggende flats. Joey opent zijn ogen en komt moeizaam overeind. Zijn hart klopt in zijn keel. Hij moet in slaap zijn gevallen. ‘Mandy, doe open.’ Met de stalen neus van zijn schoen schopt Jacob tegen de deur...

ShortThrill 4: Zonder mama

De stof van haar groene tricot jurk zwiert rond haar knieën als Helena met het gele vaatdoekje de kruimels van het stokbrood dat ze eerder vanavond hebben gegeten, bij elkaar schuift. Helena houdt haar gespierde hand onder de rand van het aanrecht en laat de kruimels erin vallen. Met haar voet op het pedaal opent Helena de afvalemmer en klopt haar handen leeg. Haar haar, niet grijs maar bruin, heeft geen enkele krul, het hangt stijl naar beneden. In de fauteuil die haar moeder jaren geleden in een nabijgelegen Frans dorpje op een rommelmarkt heeft gevonden, volgt Astrid vanuit haar ooghoek iedere beweging van Helena...

ShortThrill 3: Rubensdating

De smeltende sneeuw onder de zool van Eveliens hoge hakken laat een plasje water achter op de betonnen gietvloer van Stephens living. ‘Ik had je huis nooit kunnen vinden,’ zegt Evelien en ze aait met haar vingers over een hertengewei aan de muur. ‘Vandaar dat ik voorstelde je ergens op te pikken,’ reageert Stephen vanuit de open keuken. Evelien komt naast hem staan en leunt met haar voluptueuze heup tegen het marmeren aanrecht. Ze haalt haar telefoon uit de tas aan haar schouder en veegt met haar vinger over het scherm...

ShortThrill 2: Bewijsdrang

De laatste stralen van de zon losten op in de lucht boven het geheuvelde landschap waar Diederik vanuit zijn zolderraam op uitkeek. Dit was het moment. Hij trok zijn winterdeken uit de verhuisdoos, rolde hem op en plaatste hem op zijn bed. Met zijn zomerdeken dekte hij de rol toe. De grote zaklamp duwde hij langs zijn bidon en het brood in zijn rugzak en snoerde hem dicht. Zijn trui had er niet meer ingepast. Noodgedwongen had hij hem aangetrokken. Het benauwde hem, het kwik reikte op deze zwoele zomeravond nog ver boven de twintig graden...

ShortThrill 1: Nostalgie

Steunend op haar wandelstok schuifelt Anna door de tuin van haar ouderlijk huis dat ze nooit heeft verlaten, naar de oude kas met zijn groen beslagen ramen. Anna duwt de pui open en stapt zorgvuldig langs de kroppen sla op de smalle reep van gebroken oude stoeptegels die een paadje vormen naar de andere zijde van de kas. Anna’s mismaakte huid plooit zich rondom de glimlach op haar gezicht bij het zien van de anderhalve meter hoge plant tegen de achterwand. Decennia geleden kocht ze hem als uitheemse stek toen zijn gif nog enkel jeuk bezorgde...

De roman ‘Beet’

Diep verscholen tussen de bladeren van het struikgewas hield hij zich vast. Turend door het loof dat hem uitzicht gaf op het verlaten bospad. Het bladerdak boven hem bood enige weerstand tegen de brandende zon aan de strakblauwe hemel. De aanhoudende hitte van de afgelopen dagen had hem dorstig gemaakt. Langer onderdrukken was onmogelijk. De tijd drong. Ongeduldig keek hij uit naar de eerstvolgende passant. Een nietsvermoedend slachtoffer dat zijn honger zou stillen. Hij trok zich verder terug in de schaduw, terwijl de bladeren van het struikgewas die hem bedekten, dansten op de golven van de wind...