Nu of nooit

Sietske Scholtens roman Beet

Diep verscholen tussen de bladeren van het struikgewas hield hij zich vast. Turend door het loof dat hem uitzicht gaf op het verlaten bospad. Het bladerdak boven hem bood enige weerstand tegen de brandende zon aan de strakblauwe hemel. De aanhoudende hitte van de afgelopen dagen had hem dorstig gemaakt. Langer onderdrukken was onmogelijk. De tijd drong. Ongeduldig keek hij uit naar de eerstvolgende passant. Een nietsvermoedend slachtoffer dat zijn honger zou stillen. Hij trok zich verder terug in de schaduw, terwijl de bladeren van het struikgewas die hem bedekten, dansten op de golven van de wind...

De literaire thriller ‘De schaduw van Elvira’

‘Elvira,’ schreeuw ik uit alle macht. Ik herken mijn spiegelbeeld niet. Rooddoorlopen ogen, uitgelopen mascara, natte wangen van de tranen. Zwarte pupillen staren mij aan. Ik staar terug. Steunend tegen de wastafel. Met mijn laatste kracht houd ik mijzelf overeind. Ik kijk omlaag. Vouw mijn handen om het lemmet. Een scherpe pijn. Mijn knieën knikken. De zwaartekracht trekt mij omlaag. Met een klap kom ik neer op de grond. De kou van de smoezelige badkamervloer kruipt via mijn huid richting mijn hart...

De literaire thriller ‘De fatale uitweg’

Een ambulance scheert rakelings langs mijn auto. Geschrokken kijk ik op. Diep in gedachten verzonken had ik hem niet aan horen komen. De ambulance komt tot stilstand enkele auto’s voor mij. ‘Het was de beste keuze,’ zeg ik hardop tegen mijzelf, terwijl ik mijn tas van de passagiersstoel pak. Met de tas op mijn schoot zoek ik mijn telefoon tussen de andere spullen. Wat had ik graag thuis willen zijn. Op de bank willen ploffen en genieten van de warmte in huis. Mijn huis. Mijn thuis. Waarschijnlijk heeft Pieter samen met Mees de haard al aangestoken...

De literaire thriller ‘Nu of nooit’

  • 5 maart 2015
  • 3209 x bekeken
De penetrante geur van nachtzweet dringt langzaam door tot mijn bewustzijn. Ik voel de teleurstelling van het ontwaken. Ik wil terug naar de staat waarin ik zojuist nog verkeerde. Onwetend. De escapistische dromen waarin de mogelijkheden onbegrensd zijn. Met elke voorbijgaande seconde wordt het verlangen om terug te keren groter. Buiten hebben de vogels het hoogste woord. De dag is begonnen. Door mijn wimpers gluur ik naar de wekker. Nog dertien minuten rust voordat het ochtendritueel start. Ik sluit mijn ogen opnieuw en kruip dieper weg onder het dekbed zonder een enkel vermoeden dat deze dag voor een keerpunt in mijn leven gaat zorgen...